Η Πάτρα είχε 20 συλλόγους και έχει μόνο έναν, την Ακαηδημία των Σπόρ!
“΄Ημουν νιός και γέρασα” μια φράση που ταιριάζει απόλυτα στις σκέψεις του Γιάννη Παπαγιαννόπουλου που μας τις στέλνει με την αρχή του χρόνου, για να μας βάλει σε σοβαρές σκέψεις “πως θα σωθεί το χαντμπολ” στην επαρχία, αλλά και στις μεγάλες πόλεις.
Αφορμή, η παραίτηση του Ποσειδώνα Λουτρακίου απο το πρωτάθλημα της Α2 ανδρών επειδή δεν “βρίσκει” αθλητές για να συνεχίσει το πρωτάθλημα αν και απέχει απο την πρωτεύουσα περίπου 100 χιλιόμετρα. Τραγελαφικό αλλά αληθινό!
Εκ των προτέρων σας λέω ότι δεν υπάρχει λύση και κανείς δεν θα ενδιαφερθεί για να λυθεί ένα τέτοιο πρόβλημα. Ούτε το κράτος, ούτε η ΟΧΕ διότι δεν διαθέτουν χρήματα. Και δεν είναι μόνο η εύρεση χρημάτων. Είναι η εύρεση ανθρώπων να πάρουν τον τίτλο του παράγοντα που θα τρέξει ένα σύλλογο, το γήπεδο, πόσο παράγουν οι Ακαδημίες του και αρκετά άλλα προβλήματα.
Στο θέμα “παράγοντα” ας μην ξεχνάμε ότι εκεί κόλησε η διάλυση του Πανελλήνιου φέτος. Πρίν απο λίγα χρόνια για την έλειψη παραγόντων διαλύθηκε ο Φίλιππος Βέροιας! Κανείς δεν ήθελε να αναλάβει ένα απο τα πιό ιστορικά σωματεία του χαντμπολ. Και πού είναι σήμερα ο Φίλιππος Βέροιας; Κανείς δεν ξέρει! Και όμως εκεί στη Βέροια γεννήθηκε ο Φέρωνας και η Βέροια ΟΧ που το παλεύουν με όποια όπλα διαθέτουν.
Που είναι ο Φίλιππος Βέροιας με τους αμέτρητους τίτλους;
Η λύση του προβλήματος αφορά μόνο το εκάστοτε σύλλογο που αντιμετωπίζει όχι μόνο ένα τέτοιο πρόβλημα αλλά και πολλά άλλα. Όπως όταν τα παιδιά του κάθε συλλόγου φεύγουν στα 18 τους για σπουδές και εγκαταλείπουν την γεννέτειρά τους.
Και μην μου πείτε για παράδειγμα τον Φέρωνα Βέροιας. Γιατί ο Φέρωνας Βέροιας “παράγει” και θα συνεχίσει να βγάζει αθλητές απο τις Ακαδημίες του, οπότε την νέα σεζόν αν φύγουν για σπουδές πολλοί παίκτες του, δεν θα χαθεί. Υπάρχει έτοιμη με κόπο και ιδρώτα νέα φουρνιά για να επανδρωθεί και πάλι η ανδρική του ομάδα. Έφηβοι ανέβασαν τον Φέρωνα στην Handball Premier! Βέβαια κάθε σύλλογος στην επαρχία αντιμετωπίζει και άλλα προβλήματα.
Όμως το πρόβλημα της επαρχίας σε άλλες πόλεις πως θα λυθεί; Θα βλέπουμε συλλόγους να φεύγουν απο τα πρωταθλήματα ανδρών-γυναικών; Πολλοί σύλλογοι σε επαρχιακές πόλεις βρίσκονται στο όριο να τα παρατήσουν. Πολλά τα προβλήματα και γηπεδικά θα έλεγα.
Που είναι ο σύλλογος των Ολυμπιονικών, ο Πανελλήνιος;
Απο την Αθήνα μέχρι τα σύνορα μας γεμίζουν με υποσχέσεις για νέα γήπεδα. Άστεγη είναι η ΑΕΚ, άστεγος ο Ολυμπιακός, άστεγος ο ΠΑΟΚ. Και οι ομάδες αυτές έχουν Ευρωπαικές διακρίσεις. Ντρεπόμαστε όταν παίζουμε στα Ευρωπαικά πρωταθλήματα και λέμε ότι δεν έχουν γήπεδα οι ομάδες μας που έχουν βάλει ψηλά το πύχη. Καμμία λύση όμως. Που είναι άραγε το κλειστό που είχε ανακοινώσει “πρώην” ΓΓΑ στην Καλογρέζα; Μέχρι τον Νοέμβρη μας έλεγαν ότι η ΑΕΚ και άλλες ομάδες θα έχουν στέγη στα Σπάτα. Μήπως έγινε κάτι και δεν το πήρα είδηση;
Χάσαμε και την Χαλκίδα για της Εθνική ομάδα [στη φωτογραφία]. Η Εθνική που θα παίξει με το Βέλγιο στα προκριματικά του Παγκοσμίου πρωταθλήματος; Στην επαρχία; Στo κλειστό της μπασκετικής ΑΕΚ; Μια πρωτεύουσα η Αθήνα δεν έχει γήπεδο για καθημερινή χρήση με αντικριστές κερκίδες που απαιτεί η Ευρωπαική Ομοσπονδία. Δεν έχετε ζήσει την ζητιανιά της ΟΧΕ πρίν το 2000 που έψαχνε για γήπεδα. Αλλά το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Και όμως η επαρχία έχει γήπεδα με διπλές κερκίδες. Ηράκλειο, Κοζάνη κλπ. Η πρωτεύουσα έχει, αλλά τα έχει δώσει με μίσθωση για πολιτιστικές εκδηλώσεις δυό φορές τον χρόνο!
Αρκετά σας κούρασα. Δεν γίνεται όμως τίποτα απο κανέναν για να βρεθούν λύσεις…
Διαβάστε τον νιό που γέρασε στο χαντμπολ, αν και ακόμη δεν πήρε σύνταξη ο Γιάννης Παπαγιαννόπουλος, ο οποίος είναι σήμερα ένας απο του μαθουσάλες του χαντμπολ και το παλεύει για να έχει μια Πάτρα απο 20 συλλόγους μόνο έναν! Και μπράβο του. Και στον Γιάννη και στην Βασιλική την γυναίκα του. Κάποτε αυτοί οι μαθουσάλες της δεκαετίας του 1980 θα πάρουν σύνταξη. Τι θα γίνει μετά; Ας μην το σκέφτομαι. Τι μας λέει λοιπόν ο Γιάννης;
Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΓΡΑΦΕΙ:
” Όταν καίγεται το σπίτι του γείτονα… περίμενε να καεί και το δικό σου!!!
Ο Ποσειδών Λουτρακίου απέσυρε την ομάδα ανδρών από το πρωτάθλημα της Α2 ανδρών χάντμπολ… Που βαδίζουμε;
Μετά το πέρας του α΄ γύρου της Α2 ανδρών χάντμπολ και το δυσάρεστο γεγονός της αποχώρησης από το πρωτάθλημα της Α2 ανδρών αρχές του νέου έτους, που βαδίζει το χάντμπολ της Πελοποννήσου; Πριν αρκετά χρόνια η Κόρινθος ανέστειλε το τμήμα χάντμπολ.
Πριν 10 χρόνια η ΑΣΕ Ορμή Πάτρας με 10 τίτλους γυναικών (πρωταθλημάτων και κυπέλλου Ελλάδας) ανέστειλε την λειτουργία της.
Πριν μερικά χρόνια ομάδες του Ναυπλίου (άνδρες – γυναίκες) και οι Ελπίδες Πάτρας (άνδρες) ανέστειλαν την λειτουργία τους.
Πρόσφατα οι ομάδες του Αιγίου (άνδρες – γυναίκες) ανέστειλαν και αυτές την λειτουργία τους.
Πέρσι, μετά από έξι χρόνια, η ανδρική ομάδα της Ακαδημίας των Σπορ Πάτρας υποβιβάστηκε στην Β΄ εθνική.
Φέτος δειλά-δειλά ο Πολυνίκης Ναυπλίου συμμετέχει στην Β΄ εθνική ανδρών.
Στις μεγάλες εθνικές κατηγορίες ο Διομήδης Άργους (άνδρες) και η Ακαδημία των Σπορ Πάτρας (γυναίκες) κρατούν το χάντμπολ σε υψηλό επίπεδο.
Φτάσαμε στο γεγονός, ομάδες που είναι σε απόσταση 200 km από τα δύο μεγάλα αστικά κέντρα των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης, να θεωρούνται παραμεθόριες, όχι μόνον στον ΄΄ χάρτη ΄΄ της χειροσφαίρισης, αλλά και στα υπόλοιπα αθλήματα.
Τα έξοδα δυσβάσταχτα. Όλα τα πληρώνουν οι σύλλογοι: μετακινήσεις, διαιτησίες, κριτές, γιατρούς, ενοίκιο των γηπέδων της ΓΓΑ. που χρίστηκαν από την φορολογία του ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΛΙΤΗ και από το 2026 με τις νέες τιμές των ΄΄ ειδικών εκτιμητών ΄΄ της ΓΓΑ. έρχονται αυξήσεις έως και 400%.
Που πάμε αναλογίζεται κανείς; Που οδηγούμε την νεολαία μας; Σε ποια υγιής κοινωνία;
Στα μαχαιρώματα; Στον χουλιγκανισμό; Στα ποτά και στα ξενύχτια;
Μετά τα πρόσφατα αποτελέσματα του e-kouros ο αθλητισμός της χώρας έχει εγκλωβιστεί στα στενά όρια της Αθήνας/Αττικής και της Θεσσαλονίκης/περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, στο ποσοστό του 62,11% με το υπόλοιπο 37,89% να μοιράζεται στην επαρχία.
Πως θα ανταπεξέλθουν τα σωματεία που είναι πέριξ των 200 km των δύο παραπάνω μεγάλων αστικών κέντρων; Κάθε μέρα και ένα επαρχιακό σωματείο αναστέλλει την λειτουργία του.
Ποιος θα ΄΄ σκύψει ΄΄ στο πρόβλημα; Οι Διοικήσεις των Αθλητικών Συλλόγων; Η Τοπική Αυτοδιοίκηση; Οι Περιφέρειες; Οι Ενώσεις/Τοπικές Επιτροπές και οι Ομοσπονδίες των Αθλημάτων ή η Πολιτική Ηγεσία του Αθλητισμού;
Η ομάδα του Έσπερου Πάτρας το 1981.
Είμαι ενεργά στον ερασιτεχνικό αθλητισμό από το 1976 ως αθλητής. Έχω ζήσει και με τις ΄΄ παχιές αγελάδες των επιχορηγήσεων του αθλητισμού ΄΄ και με τις σημερινές καταστάσεις που καλείται ο κάθε παράγοντας να βάζει το χέρι (ως πότε…) στην τσέπη για να βγάλει χρήματα να προσφέρει…
Μήπως πρέπει η Πολιτική Ηγεσία του Αθλητισμού να αλλάξει τον τρόπο κατανομής της φορολογίας του στοιχήματος τουλάχιστον για τις επαρχιακές ομάδες; Χρειάζονται εκατομμύρια ευρώ επιχορήγηση οι επαγγελματικοί σύλλογοι και ο ΄΄ αιμοδότης ΄΄ του ερασιτεχνικού αθλητισμού να αρκείται στα ψίχουλα της τάξεως των 1.00,00 – 1.500,00 ευρώ;
Για ποιο κίνητρο να ασχοληθούν οι ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ της ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ; Εάν δεν παρθούν γρήγορα δραστικά μέτρα θα αργό πεθαίνουν τα επαρχιακά σωματεία και θα αφανιστούν”.
Καλά τα λές Γιάννη αλλά απαντήσεις δεν θα δώσει κανείς. Όλοι κυτάνε την Πολιτική τους και τις υποσχέσεις πρός ατομικό τους όφελος, που δεν υλοποιούνται ποτέ για το άθλημά μας και θα παλεύουμε όλοι με τα δικά μας γυμνά χέρια. Άς είμαστε καλά απο υγεία και λύσεις μόνο εσείς στους συλλόγους σας θα βρείτε.
Συγχαρητήρια σε όλους που παλεύουν κάτω απο αντίξοες συνθήκες για το άθλημά μας.
