Ο 30χρονος τερματοφύλακας Δημήτρης Μπραουδάκης επέστρεψε στον Δούκα και μαζί με τον Γάλλο Ολυμπιονίκη, Yann Genty θα υπερασπιστεί την εστία του Δούκα για τη νέα σεζόν 2026-27 συνθέτοντας ένα ιδιαίτερα ποιοτικό και έμπειρο δίδυμο κάτω από τα δοκάρια.
Υπάρχουν επιστροφές που αποτελούν απλώς μία μεταγραφή και υπάρχουν και επιστροφές που έχουν ξεχωριστό συμβολισμό. Η περίπτωση του Δημήτρη Μπραουδάκη ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Πρόκειται άλλωστε για έναν αθλητή που μεγάλωσε και ανδρώθηκε στο Δαΐς. Έμαθε το χάντμπολ φορώντας τη φανέλα του Συλλόγου των Εκπαιδευτηρίων από την ηλικία των 10 ετών και υπηρέτησε τον ΑΣΕΔ για 14 ολόκληρα χρόνια.
Ο Μπραουδάκης αποτέλεσε βασικό στέλεχος των αγωνιστικών τμημάτων υποδομής της ομάδας, πανηγυρίζοντας σημαντικές διακρίσεις στα πρωταθλήματα Παίδων και Εφήβων. Παράλληλα, φόρεσε τη φανέλα των Εθνικών ομάδων Παίδων και Εφήβων, κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες Εφήβων του 2013, στην Τυνησία.
Το 2019 αποχώρησε από τον Δούκα προκειμένου να συνεχίσει τις μεταπτυχιακές του σπουδές στην Κύπρο. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα αγωνίστηκε στον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας και στα Βριλήσσια, χωρίς όμως να χαθεί ποτέ ο… ισχυρός δεσμός με τον Σύλλογο που τον ανέδειξε.
Ο Δημήτρης δεν επιστρέφει στον ΑΣΕΔ μόνο με περισσότερες εμπειρίες και παραστάσεις. Επιστρέφει ως ένας πειθαρχημένος αθλητής, με επαγγελματισμό, ήθος και έναν χαρακτήρα που αποτελεί πρότυπο μέσα και έξω από το γήπεδο. Στοιχεία που τον έκαναν να ξεχωρίζει από τα πρώτα του βήματα και που τον καθιστούν πολύτιμη προσθήκη για τη νέα προσπάθεια του ΑΣΕ Δούκα.
Τα λόγια του αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο τι σημαίνει για τον ίδιο αυτή η επιστροφή: «Χαίρομαι πολύ που επιστρέφω. Πριν από 20 χρόνια ήταν η τελευταία φορά που ο κύριος Κώστας (σ.σ. Τσαβδαρίδης) βρισκόταν στο τιμόνι της ανδρικής ομάδας, με αρχηγό τον Σάσα (σ.σ. Ζιβούλοβιτς). Εμείς, ως μικρά παιδιά τότε, βλέπαμε δύο προπονητές, που έμελλε να μας γαλουχήσουν στα αναπτυξιακά τμήματα, να κατακτούν το δεύτερο double στην ιστορία του Συλλόγου. Με τη φανέλα του Δούκα έφτασα τρεις φορές στην… πηγή (δύο τελικούς Κυπέλλου και έναν Πρωταθλήματος), αλλά δεν κατάφερα να πιω νερό. Σπάσαμε βέβαια το ρεκόρ του Συλλόγου για την καλύτερη πορεία στο τότε Challenge Cup, νυν European Cup, όμως αυτή η επιτυχία απείχε πολύ από όσα ονειρευόμουν ως παιδί. Πάντα σκεφτόμουν πόσο όμορφο θα ήταν να επιστρέφαμε όσοι μεγαλώσαμε στον Δούκα και να παίρναμε την ομάδα από το “χέρι”, με πηγαίο συναίσθημα και πραγματικό κίνητρο. Δυστυχώς, δεν θα το ζήσω ακριβώς όπως το είχα φανταστεί, γιατί μεγαλώνουμε, κάποιοι έχουν αποσυρθεί και άλλοι έχουν ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο. Παρ’ όλα αυτά, το γεγονός ότι φέτος θα φορέσουν ξανά τη φανέλα αρκετά παιδιά που μεγάλωσαν στον Δούκα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό και πιστεύω ότι θα παίξει σημαντικό ρόλο στην πορεία της ομάδας. Δεν ήταν εύκολο να πω το “ναι”, γιατί χρειάστηκε να πω “όχι” σε ανθρώπους που μου στάθηκαν και στους οποίους θα είμαι πάντα ευγνώμων. Νιώθω όμως πραγματικά όμορφα που θα ξαναπατήσω εκεί όπου βρισκόμουν καθημερινά από παιδί, δίπλα σε σπουδαίους αθλητές, προπονητές και ανθρώπους, και που θα έχω ξανά την τιμή να υπερασπιστώ τις δύο εστίες του Δαΐς. Καλή χρονιά να έχουμε, με υγεία!»
