Ο Παναγιώτης Μεσσήνης μετά από μια διετία στον Ολυμπιακό ΣΦΠ είπε αντίο και βάζοντας τέλος στη θητεία του με τον Ολυμπιακό με τον οποίο κατέκτησε με την ανδρική ομάδα δύο πρωταθλήματα, δύο Super Cup, έναν τελικό ευρωπαϊκού κυπέλλου, μέσα στο ΣΕΦ με 7500 κόσμο, αλλά το κυριώτερο: ”τον σεβασμό των αθλητών του Ολυμπιακού και των αντιπάλων του”!
Είναι πολύ μεγάλο το έργο του και στην Ακαδημία των κοριτσών. Η δουλειά που έκανε είναι εξαιρετική και αφήνει πίσω του το αύριο της γυναικείας ομάδας του Ολυμπιακού που έβαλε τα θεμέλια για να πρωτοεμφανιστεί στο νέο πρωτάθλημα της Α2 γυναικών την νέα σεζόν για πρώτη φορά.
Σε μύνημά του στα social midia αναφέρει:
«Ήρθε η στιγμή να χαιρετίσω το μεγαλύτερο πολυαθλητικό σύλλογο στον κόσμο. Ήταν η απόλυτη τιμή να φορέσω τα χρώματα της ομάδας που αγαπούσα από μικρό παιδί και μάλιστα στη συμπλήρωση των 100 χρόνων του, όπου ανέλαβα διπλό ρόλο. Κάτι για το οποίο δέχτηκα μεγάλη κριτική.
Όμως, τα 2 αυτά χρόνια είχα την τύχη να συμμετάσχω σε 2 κατακτήσεις πρωταθλήματος της Handball Premier, 2 Super Cup κι έναν τελικό ευρωπαϊκού κυπέλλου, μέσα στο ΣΕΦ με 7500 κόσμο… Από όλα αυτά εγώ κρατώ τις φιλίες που έκανα, την εκτίμηση που πήρα, τα δυνατά συναισθήματα που αποκόμισα στην αντρική ομάδα.
Επίσης, είχα ένα όνειρο. Να δημιουργηθεί ένα νέο γυναικείο τμήμα Handball στον Ολυμπιακό. Από τη βάση, από τα κορίτσια των ακαδημιών. Μετά τη θητεία μου σαν Ομοσπονδιακός Προπονητής της Εθνικής Γυναικών ήταν το μόνο εγχείρημα που ήθελα να αναλάβω. Μέσα σε 2 χρόνια, τα κορίτσια αυτά, είδαν τους εαυτούς τους να κερδίζουν, να παλεύουν, να ενώνονται, να διαχειρίζονται το άγχος υποδειγματικά, να εξελίσσονται ως αθλήτριες κι ως άνθρωποι. Και βέβαια, να είναι 3ες στην Ελλάδα, για 2 φορές. Είδα ακόμη, γονείς να τρέχουν όπου υπάρχει Ελλάδα, να τις στηρίζουν, να μου δίνουν τεράστια αγάπη, σεβασμό κι εκτίμηση…»
Ήρθε η στιγμή να χαιρετίσω το μεγαλύτερο πολυαθλητικό σύλλογο στον κόσμο. Ήταν η απόλυτη τιμή να φορέσω τα χρώματα της ομάδας που αγαπούσα από μικρό παιδί και μάλιστα στη συμπλήρωση των 100 χρόνων του, όπου ανέλαβα διπλό ρόλο. Κάτι για το οποίο δέχτηκα μεγάλη κριτική.
Όμως, τα 2 αυτά χρόνια είχα την τύχη να συμμετάσχω σε 2 κατακτήσεις πρωταθλήματος της Handball Premier, 2 Super Cup κι έναν τελικό ευρωπαϊκού κυπέλου, μέσα στο ΣΕΦ με 7500 κόσμο… Από όλα αυτά εγώ κρατώ τις φιλίες που έκανα, την εκτίμηση που πήρα, τα δυνατά συναισθήματα που αποκόμισα στην αντρική ομάδα.
Επίσης, είχα ένα όνειρο. Να δημιουργηθεί ένα νέο γυναικείο τμήμα Handball στον Ολυμπιακό. Από τη βάση, από τα κορίτσια των ακαδημιών. Μετά τη θητεία μου σαν Ομοσπονδιακός Προπονητής της Εθνικής Γυναικών ήταν το μόνο εγχείρημα που ήθελα να αναλάβω. Μέσα σε 2 χρόνια, τα κορίτσια αυτά, είδαν τους εαυτούς τους να κερδίζουν, να παλεύουν, να ενώνονται, να διαχειρίζονται το άγχος υποδειγματικά, να εξελίσσονται ως αθλήτριες κι ως άνθρωποι. Και βέβαια, να είναι 3ες στην Ελλάδα, για 2 φορές. Είδα ακόμη, γονείς να τρέχουν όπου υπάρχει Ελλάδα, να τις στηρίζουν, να μου δίνουν τεράστια αγάπη, σεβασμό κι εκτίμηση.
Ευχαριστίες έχω ανάγκη να δώσω στον Πρόεδρο και το ΔΣ, για την εμπιστοσύνη τους. Ειλικρινά, δεν είδα (στα 41 χρόνια ασχολίας με τον οργανωμένο αθλητισμό) πιο νοικοκυρεμένο και οργανωμένο σύλλογο. Στους υπόλοιπους κοντινούς συνεργάτες μου, έχω ήδη δώσει ή θα δώσω τις ευχαριστίες μου προσωπικά.
Φεύγω χαρούμενος, ικανοποιημένος. Γιατί το όνειρό μου, γίνεται πραγματικότητα! Κι ας μην είμαι εγώ στο τιμόνι. Οι προπονητές είμαστε κομπάρσοι, ερχόμαστε και φεύγουμε. Πρωταγωνιστές είναι οι αθλητές και οι αθλήτριες, με τον κόσμο του Ολυμπιακού να τους στηρίζει. Δε θέλω να πω αντίο όμως, αλλά “εις το επανειδείν”! Προς το παρόν, το (μεγάλο σίγουρα…) ταξίδι συνεχίζεται…
